BRESCIA

Dawna stolica szczepu Cenomanów, przyłączona do republiki rzymskiej w III w. p.n.e. W czasach Augusta nazywała się „Colonia Civica Augusta Brixia” i z tego okresu zachowały się tu malownicze ruiny „Capitolium” i teatru. W średniowieczu była siedzibą longobardzkiego księcia. W wiekach XII i XIII oparła się bohatersko wojskom Barbarossy i Fryderyka II, jednak w wyniku walk wewnętrznych i zmiennych sytuacji politycznych zmieniała też często władców. Po okrutnym namiestniku Ezzelinie opanowali ją Pallayicini, od Torrianich przeszła we władanie werońskich Scaligerlch, po mediolańskich Viscontich do Malatestów. W 1426 r. miasto oddało się pod opiekę Republice Weneckiej.

Trzeci plac Piazza Vittoria zabudowany został w okresie międzywojennym, a jego pretensjonalna architektura odbiega od ogólnego chaarakteru ulic śródmieścia. W kościele SS Nazaro e Ceso z XVIII w., położonym w pobliżu tazzale delia Repubblica (na zachód od śródmieścia) znajduje się ekliptyk (malowidło ołtarzowe składające się z paru części) pędzla Tycjana, oraz „koronacja Marli” Moretta. Zamek stojący na wysokim stoku, po przeciwnej stronie miasta, wzniesiony na gruzach rzymskiego „Arx” (wielokrotnie przebudowywany) byt widownią wielu walk jakie toczyło „miasto lwicy” z licznymi wrogami. W jego wnętrzu znajduje się dziś Muzeum Risorgimenta.

W płd.-wsch. części miasta przy via Martlnengo, w 22 salach pinakoteki (Pinacoteca Civica Tosio-Martinengo) zgromadzone są zbiory malarstwa włoskiego i flamandzkiego. Znajdują się tu dzieła Rafaela, Veronesa, Tintoretta i Bruegla Starszego oraz miejscowych malarzy: Foppy, Moretta i Romanina. Duży (17 000 egz.) zbiór rycin i grafik zawiera prace Durera, Rembrandta, rysunki Rafaela i Pisanella. Przy via dei Musei, prowadzącej na wschód od Piazza del Foro, znajduje się ,,Museo Civico del Eta’ Christiana” mieszczące się w dawnym kościele S. Giulia, obok starej bazyliki S. Salvatore z VIII w. i romańskiego kościoła S. Maria in Solario (XII w.).

Podobne wpisy