Centrum Perugii

Centrum Perugii stanowi nieregularny plac Quattro Novembre, pomiędzy katedrą S. Lorenzo (XIV w.), loggią kondotiera Fortebraccia, pałacem biskupim i potężnym Palazzo Comunale (XIII w.), mieszczącym galerię malarstwa i zbiory średniowiecznej sztuki złotniczej. Na placu wspaniała Fontana Maggiore (1275), ozdobiona przez Niccola i Glovanniego Pisanów, jest dumą I symbolem miasta. Przy renesansowym wejściu do katedry wznosi się statua Juliusza III (1555) i kazalnica zewnętrzna św. Bernarda (1425). Na pobliskim Corso Vanuccl mieści się gmach bankierów Collegio di Cambio (1452), którego sale malował słynny Plero Vanucci, zwany Perugino – mistrz Rafaela. Via dei Priori prowadzi od Palazzo Comunale do Oratorium iw. bernarda (XV w.) z renesansową fasadą. Museo Civico posiada bogate zbiory sztuki etruskiej i rzymskiej. Najstarszą świątynią (koniec V w.) jest nieco oddalony od miasta kościół S. Michele Archangelo, w kształcie rotundy wzniesionej z rzymskich fragmentów architektury (16 kolumn rzymskich). Ciekawe stare pałace (Notari, Domini) I kościoły (S. Ercolano, S. Domenico, S. Piętro) są niewątpliwie warte obejrzenia. Główną jednak atrakcją, pozwalającą odczuć w pełni urok Perugii, będzie wieczorny spacer wzdłuż etruskich murów, po wąskich I krętych uliczkach, wśród starych sieni pałaców oświetlonych żelaznymi latarniami, pod łukami prastarych bram etruskich i rzymskich. Perugia posiada uniwersytet dla cudzoziemców – Universitd degli Stranieri, na którym studiuje stale wielu Polaków.

Podobne wpisy