GENUA (GENOVA)

Amfiteatralnie, pięknie położony naturalny port nad Morzem Liguryjskim byt osadą sprzymierzonych z Rzymem Ligurów. Przejmowali go kolejno Ostrogoci. Longobardowie i Frankowie. Od XII w. Genua podlegała formalnie cesarzowi, posiadała własny samorząd i rosła w siłę jako republika kupców i żeglarzy. Była konkurentką Pizy i Wenecji, posiadającą swe kolonie i faktorie wzdłuż wybrzeży basenu Morza Śródziemnego, od Hiszpanii i Afryki do Bliskiego Wschodu nad Morzem Czarnym i dalej w Azji.

W 1284 r. flota genueńska, nie dotrzymując warunków umowy, zadała klęskę flocie konkurencyjnej Pizy, stając się „pierwszą morską potęgą Europy”. Gdy jednak w niecałe sto lat potem zagroziła Wenecji, poniosła klęskę pod Chioggią. Przegrana z Wenecją i wewnętrzne walki rodów osłabiły morską republikę, oddając ją pod przejściowe panowanie Francji i Hiszpanii. Świetnie zorganizowany dom handlowy – Banco di San Giorgio – stanowił osobną potęgę w mieście, a jego flota pod wodzą Andrea Dorii wywalczyła pełną niepodległość (1468).

W 1797 r. Napoleon włączył miasto do Republiki Liguryjskiej, kończąc panowanie oligarchii miejskiej. Po Kongresie Wiedeńskim Genua weszła w skład Królestwa Sardynii i Piemontu. Z jej wybrzeży wyruszyła wyprawa „tysiąca Garibaldczyków” na Sycylię, aby wywalczyć jedność Włoch. Dziś jest największym portem włoskim i posiada oprócz stoczni i wielkich zakładów przemysłowych liczne zabytki, z których najważniejsze opisujemy, kierując się z portu w kierunku wschodnim traktami zwiedzania.

Podobne wpisy