MONSELICE

Jest to malownicze miasteczko położone wśród wzgórz, z piękną loggią na placu i pozostałościami murów. Bazylika budowana była w okresie, w którym nad całym upadłym imperium rzymskim przelewały się hordy Alamanów, Gotów I Wandalów. Z zamętu bitew, najazdów i wewnętrznych walk pomiędzy barbarzyńcami wyłoniła się wielka postać ostrogockiego króla Teodoryka, który po opanowaniu Rawenny, będącej faktyczną stolicą upadłego zachodniego imperium, respektował instytucje i zwyczaje rzymskie.

Na południe od S. Apollinare znajduje się San Francesco, kościół, którego budowę rozpoczęto w V w. Przebudowywany i rozbudowywany (wieża z X w.), przechowuje resztki bizantyjskiego wyposażenia oraz grobowiec władcy Rawenny, z 1396 r. Ołtarz główny stanowi sarkofag z IV w., a w krypcie zachowały się resztki posadzki i mozaik.

Obok kościoła rozciąga się tzw. Zona Dantesca. Tu wśród masywnych sarkofagów wczesnochrześcijańskich, naprzeciw renesansowego portyku znajduje się kaplica grobowa Dantego Alighieri (stan dzisiejszy z 1780 r.), który w Rawennie zakończył swe tułacze życie (1321).

Opodal S. Francesco (przy via Baccarini 3) znajduje się Akademia Sztuk Pięknych. W przylegającej do niej pinakotece obok zbiorów miejscowej szkoły malarskiej przechowywany jest pomnik nagrobny młodego rycerza Guidarella Guidarelli zabitego pod Imola w 1501 r., przedmiot adoracji wielu sentymentalnych turystek. (Twarz pięknego chłopca swego czasu pokrywała warstwa szminek pozostawiona na marmurze przez usta zwiedzających pinakotekę kobiet…).

Obok centralnego Piazza del Popolo po lewej stronie katedry (1734), nieco z tyłu, widać mało okazały z zewnątrz oktogen baptysterium. Ten najstarszy zabytek Rawenny stanowił część rzymskiej łaźni, którą przerobił w V w. biskup Orso. W dwieście lat później biskup Neone przyozdobił wnętrze bizantyjskimi mozaikami (stąd nazwa: Battistero Neoniano). Z zewnątrz zauważyć można późniejsze wzniesienie terenu wokół prastarej budowli, wewnątrz zaś różnicę w traktowaniu figur i symboli w sztuce bizantyjskiej a rzymskimi tradycjami mozaik – w grobowcu Galii Placydii.

Przy wyjeździe z miasta w kierunku Wenecji (nadmorską Strada Romea) widnieje masywna rotunda grobu Teodoryka Wielkiego. Nakrywająca grobowiec potężna kopuła z litego kamienia o przekroju 11 m stanowi do dziś zagadkę architektury. 5 km na południe, w miejscowości CLASSE, w piniowym gaju (słynna „pineta” Boccaccia) wznosi się druga bazylika św. Apolinarego – S. Apolinare in Classe (VI w.) zbliżona w założeniu do pierwszej, posiada piękne mozaiki apsydy i transeptu.

Podobne wpisy