PADWA (PADOVA)

Starożytne Patavium, dawna kolonia rzymska była miastem rodzinnym Liwiusza. Zburzona przez Gotów, rozkwitła jako niezależna republika w latach 1175-1237. Z pomocą Wenecji oswobodzona spod panowania Hohenstaufów w XIII w., stała się znów niezależnym miastem pod rządami rodu Carrara. Od 1405 r. zarządzana przez legatów weneckich, łączy swój los z tą republiką.

W założonym tu w 1222 r. uniwersytecie studiowało wielu Polaków (Ostroróg, Kochanowski, Zamoyski jednym z profesorów „rectores ultramontanorum” był Polak, Piotr Wysz). W ruinach rzymskiej areny (płn. część miasta) wznosi się kaplica rodu Scrovegni. Prosty gotycki budynek mieści znakomite freski Giotta (1304-06). Główną budowlą sakralną jest bazylika Św. Antoniego (Basilica dcl Santo), patrona miasta, wybudowana w latach 1222-1307 i łącząca w sobie style: romański, gotycki i wenecko- -bizantyjski w niezupełnie szczęśliwych proporcjach. Przed bazyliką widnieje pomnik Gattamelaty (1447, Donatello) weneckiego kondotiera, syna piekarza z Narni, wodza republiki. W bazylice oprócz grobu patrona otoczonego płaskorzeźbami Antonia i Tulia Lombardich, Girolama Campagni i jacopa Sansovino, zobaczyć można w głównym ołtarzu rzeźby i płaskorzeźby Donatella oraz górujący nad nimi piękny krucyfiks tegoż mistrza. Położona po lewej stronie, czwarta w rzędzie kaplic apsydy jest kaplica polska. Studenci polscy już w 1592 r. zaczęli zbierać fundusze na jej wyposażenie, ale poświęcono ją dopiero w 1900 r. Zdobią ją freski T. Popiela przedstawiające legendę św. Stanisława. Po lewej stronie pod spiżowym popiersiem wojewodzica Erazma Kretkowskiego, widnieje ,,Epitaphium Cretcovii” z 1588 r. – pierwsze ogłoszenie wiersza Jana Kochanowskiego, zaś po prawej tablica wmurowana przez żołnierzy polskich walczących w drugiej wojnie światowej. Skarbiec bazyliki zawiera pamiątki po świętym i przedmioty kultu.

W centrum miasta arkady wielkiego Palazzo delia Ragione na Piazza dei Signori spełniają rolę targowiska. Posiada on na piętrze ogromną salę malowaną w astrologiczne symbole (XV w.), której wymiary (80 mx30 m, wysokość 25 m) uczą szacunku dla budowniczych XIII w. Wokół Padwy, na bliskich wzgórzach Monti Berici nad brzegami Brenty, na wschód i zachód od miasta, stoją liczne wille weneckiego patrycjatu. Wśród nich: Villa Stra (zabytek narodowy), słynna „La Rotonda” Palladia (1570) i Villa Valmarano, z freskami Tiepola.

Podobne wpisy